Jesteś tutaj

Przygotowanie do spowiedzi świętej

Autor: 
Apostolicum

 

Jak skutecznie korzystać z sakramentu pokuty i pojednania? Jedną z podpowiedzi daje ks. Krzysztof Kralka SAC.

Każdy sakrament jest widzialnym znakiem łaski, ktorej często nie widzimy gołym okiem. Tak jak każdy sakrament, tak też sakrament pokuty posiada podwojną skuteczność. Ta pierwsza skuteczność jest całkowicie niezależna od człowieka – nazywamy ją ex opere operato. Oznacza, iż sakrament jest skuteczny przez sam fakt jego udzielania.

Niezależnie od kondycji i dyspozycji duchowej udzielającego sakrament oraz od przyjmującego go jest obiektywną skutecznością sakramentu na skutek tego, że głownym działającym jest Jezus Chrystus. Stąd ta prawda, że gdy szafarz sprawuje sakrament, sprawuje go w imieniu Jezusa Chrystusa i w imieniu Kościoła. Szafarz nigdy nie jest właścicielem sakramentu i nie może go sprawować po swojemu, ale czyni to tak, jak czyni to Kościoł. Rownież osobie, ktora przyjmuje sakrament, zaleca się, aby miała odpowiednią dyspozycję do przyjęcia sakramentu, to znaczy, aby nie sprzeciwiała się jego działaniu lub nie przyjmowała go w postawie obojętności. To jest pierwsza skuteczność, całkowicie niezależna od człowieka.

Drugi rodzaj skuteczności zależy od tego, kto i w jaki sposob przyjmuje sakrament. Na owocność sakramentu ma wpływ uosobienie przyjmującego. Tę skuteczność nazywamy ex opere operantis.  

Wyjaśniając, posłużę się przykładem: wartość naszej osobistej modlitwy zależy od naszej dyspozycji, uwagi, skupienia, od tego, czy sercem przylegamy do Chrystusa. Kiedy brak tych czynnikow, wowczas nie odnosimy pełnej korzyści z omawianej przez nas modlitwy.

Bardzo często o takim sposobie bycia z Bogiem, nie na sposob serca, ale na sposob zwyczajnej, zewnętrznej praktyki, mowi Pismo Święte. W Księdze Izajasza odnajdujemy skargę Boga: „ten lud zbliża się do Mnie tylko w słowach, i sławi Mnie tylko wargami, podczas gdy serce jego jest z dala ode Mnie” (Iz 29,13). Lud zbliża się do Boga tylko w słowach, sławiąc Go wyłącznie wargami, podczas gdy serce pozostaje z dala od Niego, co oznacza, że cześć oddawana Bogu jest tylko wyuczonym zwyczajem i nie przynosi takiego owocu, jaki przynosiłaby modlitwa płynąca z głębi serca.

Niniejsza publikacja dotyczy sakramentu pokuty i pojednania właśnie w kontekście tej drugiej skuteczności, ktora zależy od naszego usposobienia, od naszej dyspozycji wewnętrznej. Chciejmy pochylić się nad przygotowaniem do tego sakramentu, by skuteczniej z niego korzystać.

Fragment wstępu

* * *

ks. Krzysztof Kralka SAC,  Przygotowanie do spowiedzi świętej, Apostolicum, Warszawa 2015, s. 128