Jesteś tutaj

Fatima w filmie

Dwa filmy, jeden z 1951 r. w reżyserii Rafaela Gila oraz drugi z 1997 r. w reżyserii Fabrizio Costy, przedstawiają na różne sposoby wydarzenia z Fatimy sprzed prawie stu lat.

Fatima to niewielkie miasto w Portugalii, które w 1917 r. było miejscem niezwykłych objawień maryjnych, które pozostają aktualne do dziś. Najświętsza Maryja Panna wzywała do pokuty i modlitwy za liczne grzechy, które obrażają Pana Boga. Zachęcała również do odmawiania różańca oraz do zawierzenia się jej Niepokalanemu Sercu. Fatima, ze względu na słynny cud Słońca oraz sekrety fatimskie, była i jest przedmiotem wielu dyskusji. Dwa filmy, jeden z 1951 r. w reżyserii Rafaela Gila oraz drugi z 1997 r. w reżyserii Fabrizio Costy, przedstawiają na różne sposoby wydarzenia z Fatimy sprzed prawie stu lat.

Starszy z dwóch wymienionych filmów – Święta Pani z Fatimy – jest czarno-biały, bez efektów specjalnych, natomiast ze świetnie skomponowaną muzyką. Przedstawienie wsi fatimskiej, życia mieszkańców oraz ich domostw wydaje się wierne, czuje się atmosferę, jaka mogła panować przed stu laty w tej portugalskiej wiosce. Doceniam grę aktorską, zwłaszcza dzieci, które odnalazły się w swych rolach wyśmienicie. Wszystko zdaje się w tym filmie takie proste, życie w wiosce, dzieci, nawet same objawienia. Kiedy uświadamiam sobie, iż w latach 50-tych nie znano jeszcze treści wszystkich orędzi z Fatimy, relacje świadków były skrzętnie badane przez powołanych do tego stosownych przedstawicieli Kościoła, porusza mnie mimo wszystko wierność, z jaką przedstawiono wydarzenia. Bez zbędnej fikcji, bez dodatkowych postaci, natomiast zgodnie z relacjami samych pastuszków, w tym s. Łucji Dos Santos. W centrum przekazu w filmie są poszczególne objawienia i rozmowy Matki Boskiej z dziećmi.

Drugi z wymienionych filmów – Fatima. Objawienia Maryi – powstał 80 lat po objawieniach w Fatimie na zlecenie włoskiej wytwórni filmowej Lux Vide. Trzeba od razu przyznać, że film wspaniale odzwierciedla nastroje społeczne, napięcie między rządami masońskimi a Kościołem i narodem, a także dążenia rządzących do całkowitego wyeliminowania religii z życia publicznego. W przeciwieństwie do pierwszego filmu mamy tutaj do czynienia z wpleceniem wątków fikcyjnych, gdyż relację z wydarzeń w Fatimie opowiada Dario da Costa, potomek jednego z polityków portugalskich, który zasiadał w rządzie. Objawienia nie są tak wiernie relacjonowane jak w poprzednim filmie, gdyż niektóre objawienia są pominięte. Widać jednak, iż przed 40 lat zostało ujawnionych więcej informacji o Fatimie, które włoski reżyser wykorzystał w swoim filmie. Na pewno więcej w nim efektów specjalnych, dają się zauważyć pewne nieścisłości i rozbieżności w relacjach o wydarzeniach między tą produkcją a poprzednią.

Obydwa filmy przedstawiają bardzo wiernie same cierpienia dzieci, analfabetów, pastuszków bez wykształcenia, które stały się na początku obiektem drwin, następnie zostały rzucone w świat polityki, w którym władza chciała uciszyć wieści o objawieniach w Fatimie. Dzieci przez cały czas, pomimo trudności, problemów, zastraszania, a nawet opuszczenia przez rodzinę, pozostają wierne Matce Boskiej i przekazanym przez Nią objawieniom. To może zaskakiwać i przynajmniej dla mnie jest to niepojęte, aby dzieci mogły tyle znieść. Od samego początku Cova da Iria, miejsce spotkania wizjonerów z Królową Nieba, przyciągało ciekawskich oraz pobożnych ludzi. W filmie produkcji wytwórni Lux Vide położono większy nacisk na heroizm pastuszków, przesłuchiwanych przed przedstawicieli Kościoła oraz rządu.

Zachęcam do obejrzenia obydwu filmów, gdyż przedstawiają objawienia w Fatimie, a dwa razem są w stanie ukazać z jednej strony dramat prostych dzieci i ciężar, jaki spoczął na ich ramionach, a z drugiej strony napięcia społeczne i przemiany obyczajowe w Portugalii za rządów zwolenników inżynierii społecznej.

* * *

Święta Pani z Fatimy, reż. Rafael Gil, 1951 r., czas: 90 min, film czarno-biały, wyk.: Ines Orsini, Fernando Rey, Seria Ludzie Boga. Perły Klasyki Kina Religijnego.

Fatima. Objawienia Maryi, reż. Fabrizio Costa, 1997 r., czas: 104 min., film kolorowy, wyk.: Joaquim de Almeida, Catarina Furtado, Diogo Infante, Seria Ludzie Boga.

 

Oba filmy w polskiej wersji językowej dostępne są na stronie E-Lite Distribution.