Jesteś tutaj

Gdzie uczyć się spowiadać? Najlepiej w szkole świętych.

Ojciec Max Huot de Longchamp w swojej książce Spowiedź w szkole świętych daje wartościowy materiał do osobistego czytania duchowego. Ta pozycja może być poradnikiem dla poszukujących sensu praktyki spowiedzi świętej.

Spowiedź – słowo, na które niektórzy dostają gęsiej skórki. Innych ogarnia stres, gdy mają podchodzić do kratek konfesjonału i mówić o własnych błędach i wadach. A przecież to spotkanie z Miłością. Jak z tego spotkania dobrze skorzystać? Co zrobić, aby ten sakrament faktycznie przemieniał człowieka wierzącego? Warto spróbować spojrzeć na świętych, wejść do ich szkoły przeżywania osobistego nawrócenia, pokuty, sakramentu pojednania.

Doskonałą pomocą do tego stanowi książka Spowiedź w szkole świętych wydana w tym roku przez Wydawnictwo Księży Marianów z Warszawy. Francuskojęzyczny oryginał ukazał się w 2012 r., zaś tłumaczenia na język polski podjęła się Agnieszka Kuryś. Autor publikacji - Max Huot de Longchamp to kapłan archidiecezji Bourges (Francja), doktor teologii, moderator i odpowiedzialny za Stowarzyszenie św. Jana od Krzyża (Société Saint-Jean de la Croix) oraz Centrum Formacji Duchowej o tej samej nazwie. Jego dorobek pisarski dotyczy duchowości Wschodu i formacji chrześcijańskiej.

Tematyka prezentowanej pozycji mieści się w zakresie zainteresowań teologii duchowości i teologii moralnej. Choć książka nie ma charakteru stricte naukowego, to jest godnym uwagi zbiorem ciekawych refleksji Autora i dobranych tekstów o pokucie, spowiedzi, sposobie przygotowania się do niej i jej przeżywania. Liczącą dwieście trzydzieści dwie strony publikację tworzą: Wprowadzenie, dwa rozdziały o charakterze historyczno – teoretycznym: Pokuta w życiu chrześcijańskim oraz Sprawować pokutę dzisiaj, a następnie rozdział będący małą antologią tekstów W szkole świętych. Książkę zamyka część pt. Nasi nauczyciele (stanowi zbiór krótkich biogramów autorów prezentowanych we wcześniejszym rozdziale tekstów), Przypisy i Spis treści.

Omawiając książkę, warto nieco dłużej zatrzymać się przy centralnej jej części, którą jest najobszerniejszy rozdział pt. W szkole świętych (s. 81-204). To zbiór tekstów zaczerpniętych z wielkiego bogactwa dzieł chrześcijańskiej literatury duchowej opatrzonych krótkimi wstępami o. Maxa. Autor sięgnął po pisma Ojców Kościoła, literaturę prezentującą duchowość nadreńską, francuską, angielską, jezuicką, dominikańską, terezjańską, salezjańską, będącą wytworem wielu wybitnych błogosławionych i świętych Kościoła (np. Ambroży, Augustyn, Bernard z Clairvaux, Franciszek Salezy, Jan Maria Vianney, Joanna de Chantal), a także i mniej znanych pisarzy (np. Jean-Pierre Camus, Jean-Jacques Olier, Jean-Nicolas Grou, Lorenzo Scupoli, Walter Hilton, Maur od Dzieciątka Jezus). Teksty dotykają szerokiego spektrum zagadnień związanych z dobrym korzystaniem z sakramentu pojednania. Przypominają m.in. najważniejsze motywy przystępowania do spowiedzi (miłość Boga oraz upodobnienie się do Jezusa), zachęcają do unikania różnych uchybień (spowiedź, aby zrzucić ciężar, pomniejszanie własnych grzechów, usprawiedliwianie się i wyolbrzymianie słabości). Uczą także sposobu wyznawania grzechów (zwięźle, jasno i prosto), praktykowania pokuty, wyciągania korzyści z własnych upadków i przebaczania innym. Fragmenty dają również czytelnikowi wskazówki do dobrego rachunku sumienia (rozeznanie duchów), dokonania oceny ciężaru gatunkowego grzechów (śmiertelny lub powszedni) czy też do walki ze skrupułami.

Oceniając publikację o. Longchampa od strony merytorycznej, należy stwierdzić, że jest ona wydana poprawnie. Cieszy wysoki poziom estetyki wydania (praktyczny, kieszonkowy format, szyte arkusze, twarda okładka, dodane kolorowe ilustracje). Małe niedociągnięcia edycyjne (zamieszanie w numeracji przypisów i w podaniu ich treści – zob. przypis 24 i 25; opuszczenie – s. 214) nie pomniejszają wartości książki. Wybór autorów tekstów jest odpowiedni do tematyki książki, a ich liczba (30) umożliwia czytelnikowi zapoznanie się z różnymi tradycjami i szkołami duchowości europejskiej różnych epok.

Ojciec Max Huot de Longchamp w swojej książce Spowiedź w szkole świętych daje wartościowy materiał do osobistego czytania duchowego. Ta pozycja może być poradnikiem dla poszukujących sensu praktyki spowiedzi świętej. To jednak lektura dla wytrwałych, dla tych, którzy chcą zmiany w pracy nad sobą. Ta pozycja zachęca do częstego powracania do jej kart, nie tylko do prostego lectio, co raczej do meditatio. Może warto spróbować?

* * *

o. Max Huot de Longchamp, Spowiedź w szkole świętych, Wydawnictwo Księży Marianów Promic, Warszawa 2015, ss. 231.