Jesteś tutaj

Najbardziej osobista książka Apostoła Młodzieży

recenzja książki "Wspomnienia Oratorium"

Najbardziej osobista książka ks. Jana Bosko - Wspomnienia Oratorium Św. Franciszka Salezego 1815-1855, opracowana w wersji naukowej, doczekała się polskiego przekładu i jest już do nabycia. Wydawnictwo Salezjańskie z Warszawy wykonało niełatwą, ale piękną pracę, by uczcić 200-lecie urodzin wielkiego wychowawcy z Turynu.

Po prawie trzech dekadach, które upłynęły od pierwszego polskiego tłumaczenia Wspomnień Oratorium (Wydawnictwo Salezjańskie, Warszawa 1987) w wersji, którą przygotował ks. Teresio Bosko, na rodzimym rynku wydawniczym ukazuje się nowe opracowanie tego wyjątkowego dzieła „Ojca i nauczyciela młodzieży”. Dzieło ks. Bosko Wspomnienia Oratorium opowiada o pierwszej instytucji opiekuńczo-wychowawczej dla młodzieży, której on się poświęcił. Podzielona na cztery części książka najpierw relacjonuje wydarzenia z życia Janka Bosko z lat 1815-1835 (s. 61-68). W następnych trzech rozdziałach – Pierwsze dziesięciolecie 1825-1835 (s. 69-106), Drugie dziesięciolecie 1835-1845 (s. 107-164), Trzecie dziesięciolecie 1846-1855 (s. 165-219) – książka ukazuje historię powstania, rozwój i funkcjonowanie oratorium ks. Bosko. 

Elementem całkiem nowym dla czytelnika z kraju nad Wisłą jest obszerne, liczące prawie pięćdziesiąt stron, wprowadzenie Historyczne i pedagogiczno-duchowe znaczenie „Wspomnień Oratorium” (s. 5-53). Jego autorem jest włoski salezjanin, znawca historii oraz duchowości salezjańskiej – ks. Aldo Giraudo, który dokładnie wyjaśnia historię powstania książki, analizuje jej gatunek literacki i strukturę, tłumaczy znaczenie tego dzieła, wskazuje klucz interpretacji  oraz różne sposoby odczytania publikacji. 

Innym, nowym, elementem Wspomnień jest część pt. Dodatek (s. 221-236). Zawiera ona dziewięć tekstów źródłowych różnych autorów: Jana Bosko, markizy Julii Barolo, ks. Jana Borela, opata Ottavio Moreno. Wśród prezentowanych materiałów są m.in. podania kl. Bosko o wsparcie z czasów studiów seminaryjnych, świadectwo o poświęceniu kaplicy św. F. Salezego w Turynie czy też dokumenty potwierdzające mianowanie ks. Bokso dyrektorem naczelnym turyńskich oratoriów.

Wspomnienia Oratorium powstały w latach 1873-1875 dla najukochańszych synów Salezjanów – jak sam pisał ks. Bosko. Choć pierwotnie tekst został, przez Autora, opatrzony zakazem jego upubliczniania, to w kilkanaście lat po kanonizacji ks. Bosko (1946 r.) ukazała się pierwsza, integralna, włoskojęzyczna wersja Wspomnień. Przez dziesięciolecia kształtowała ona obraz Jana Bosko – człowieka, chrześcijanina, kapłana i wychowawcy. To tekst narracyjny, retrospekcyjna próba utrwalenia ważnych dla ks. Bosko wydarzeń z jego życia. Wspomnienia noszą także znamiona autobiografii, stąd wynika wyjątkowy walor tej książki.

Czy warto sięgać po tę publikację? Cisną się na usta słowa, które usłyszał niegdyś św. Augustyn: „Bierz i czytaj!”. A zatem czytelniku: Weź i przeczytaj Wspomnienia, aby poznać świat salezjańskiej przestrzeni wychowawczej – oratorium oraz jeszcze lepiej zrozumieć samego ks. Bosko, jego myśli, pragnienia, uczucia, styl pracy duszpasterskiej i duchowość, którą praktykował. Z całą pewnością to książka nie tylko dla badaczy życia i działalności „świętego od młodzieży” czy też dla naukowców (obecne wydanie zawiera przeszło pięćset przypisów, Indeks osobowy i rzeczowy (nazw) oraz Tablicę chronologiczną lat objętych „Wspomnieniami Oratorium”). To lektura obowiązkowa dla salezjanów, a także dla pasjonatów oratoriów salezjańskich. Być może lektura Wspomnień przyniesie im wszystkim jakieś ciekawe odkrycia, zainspiruje i zrodzi nową jakość pracy nad samym sobą oraz formacją tych, którzy w polskiej rzeczywistości tworzą oratoria.

* * *

Jan Bosko, Wspomnienia Oratorium, Wydawnictwo Salezjańskie, Warszawa 2015, s. 260