Jesteś tutaj

Teatr w Biblii

Autor: 
Tyniec. Wydawnictwo Benedyktynów

Prezentując postaci Debory, Tamar, Rut, Estery, Elizeusza, Jonasza, Ezechiela, Mojżesza, Jehu oraz Dawida i Batszeby Levy analizuje między innymi problematykę ciała kobiety jako rekwizytu scenicznego.

Teatr w Biblii omawia biblijne „instrukcje sceniczne” dotyczące czasu, przestrzeni, przemieszczeń bohaterów, kostiumów, rekwizytów, oświetlenia i innych elementów teatralnych, które zawarte są w tekście ksiąg i współtworzą ich treść. Książka zajmuje się także zagadnieniem „pozascenicznej” obecności Boga. Prezentując postaci Debory, Tamar, Rut, Estery, Elizeusza, Jonasza, Ezechiela, Mojżesza, Jehu oraz Dawida i Batszeby analizuje między innymi problematykę ciała kobiety, jako rekwizytu scenicznego (Nałożnica w Gabaa), „edukacyjnego” teatru Księgi Przysłów, i wiele innych.

Prof. dr emeritus Uniwersytetu w Telawiwie, Szymon Levy wydał ponad dziesięć książek poświęconych utworom dramatycznym Samuela Becketta, dramatowi i teatrowi izraelskiemu oraz teorii chaosu. Jest autorem licznych artykułów i recenzji opublikowanych w języku hebrajskim, angielskim i niemieckim. Pełnił także funkcje dramaturga w telawiwskim Teatrze Habima i jerozolimskim Khan Theatre oraz przetłumaczył sto czterdzieści sztuk dramatycznych na język hebrajski. Levy był dyrektorem artystycznym festiwalu Izraelskiego Teatru Alternatywnego Acco, nadto członkiem wielu izraelskich rad artystycznych, w tym komisji Ministerstwa Kultury, powołanej na rzecz promocji teatru izraelskiego. Autor Teatru w Biblii jest także artystą teatru; reżyserował sztuki dla teatru i radia w Izraelu, Kanadzie i Europie. Kochanek Harolda Pintera w jego reżyserii wystawiany był w telawiwskim Cameri Theatre, a Ihre Haende auf der Schwelle w szwajcarskim Teatrze Miejskim w Brnie. Autorska sztuka Levy’ego Audition grana była na deskach Tmuna Theatre w Telawiwie.

Książka Szymona Levy’ego traktuje tekst biblijny jako tekst o ludziach. To bohaterowie z krwi i kości. Równie realne są motywy ich czynów, podejmowane z przyczyn arcyludzkich i dla równie arcy-ludzkich celów. Bóg w jego interpretacji zdarzeń biblijnych jest sakralną rzeczywistością międzyludzką, manifestującą się w splotach losu o wzorach prostych lecz zawile tkanych. Słabość i głupota ludzka przewija się w tej przędzy równolegle z wzniosłością i pięknem, przedstawiając naturę człowieka niczym pole na równi zasiane kąkolem i pszenicą…(...)… Dwudziestowieczna perspektywa laickiego teatrologa, dumnego przecież z własnej hebrajskiej tradycji Księgi Natchnionej, którego dialog z Bogiem cechuje znamienna semicka bezpośredniość granicząca z synowską poufałością, jest wybitnie ludzka i na człowieku takim jakim jest, skupia on swą badawczą uwagę. I to stanowi największą wartość jego odczytywań egzystencjalnej treści starotestamentalnych zdarzeń, zawartych w Piśmie Świętym. Przekonujemy się bowiem, że biblijni bohaterowie pełnią funkcje prototypów dla ich odwiecznych odbić w historii człowieka, dowodząc nieprzemijalnej wartości spisanych objawień na temat własności natury homo sapiens. (ze Wstępu)

* * *

Szymon Levy, Teatr w Biblii, Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, Kraków 2015, s. 400