Jesteś tutaj

Ogień w Kościele

recenzja książki "Uzdrawianie ludzkich serc"

Tam, gdzie wspólnota jest otwarta na Ducha Świętego, tam pomnażają się nie tylko jej owoce, ale i członkowie.

Coraz więcej mówi się o ożywianiu parafii. Kościół wchodzi chyba w nowy okres dziejowy i choćby o tym jeszcze nie mówiono, następuje przebudzenie przede wszystkim w świadomości wiernych. Ks. Krzysztof Kralka, pallotyn, w wywiadzie-rzece pt. Uzdrawianie ludzkich serc opowiada m.in. o nowej ewangelizacji, o charyzmatach, rozeznawaniu drogi, a także o Kościele gotowym na wszystko w trzecim tysiącleciu. Książkę czyta się niezwykle lekko, ks. Krzysztof w prostych słowach odpowiada na poszczególne stawiane mu pytania, zaczynając od siebie i swojego powołania.

Dowiadujemy się z pierwszych stron książki, w jaki sposób Pan Bóg prowadził ks. Krzysztofa do odkrycia swojej ścieżki życia, wiodącej od ateizmu i zagubienia w świecie do poznania Jezusa Chrystusa, także do ewangelizowania w całej Polsce, a nawet w świecie. Jest to niezwykle mocne świadectwo człowieka, który sam przyznaje, iż nawet dziś nie wie, jak się modlić, nie wie, co robić, ani jak pełnić Wolę Bożą. Według niego świadomość braków uwalnia serce, otwiera na działanie Ducha Świętego, co też autor czyni każdego dnia chętnie. Na podstawie swojego doświadczenia odejścia od Kościoła oraz późniejszego powrotu autor książki zwraca uwagę, co jest najważniejsze w towarzyszeniu młodym oraz jak sprawić, by młodzi nie odchodzili z Kościoła. Mówi także, na co sam zwracał w młodości uwagę w życiu parafii i co należałoby obecnie zmienić w tych wspólnotach. To niezwykle ważne i konkretne uwagi, które mogą zainspirować wielu do podjęcia kroków naprawy swojej własnej parafii.

Ks. Krzysztof po wstąpieniu do pallotynów, związał się z Odnową w Duchu Świętym, założył kilka lat później Pallotyńską Szkołę Nowej Ewangelizacji, której jest obecnie dyrektorem. Oprócz tego ksiądz głosi rekolekcje, ewangelizuje oraz formuje kolejnych animatorów ewangelizacji dla wielu wspólnot. Z dalszej rozmowy dowiadujemy się, czym jest kerygmat, do kogo należy go kierować oraz czym różni się od katechezy. Możemy też dowiedzieć się co nieco o charyzmatach i ich roli w Kościele. W tym miejscu ks. Krzysztof podkreśla, jak ważne jest, aby pozostać wiernym Kościołowi, aby przyczyniać się do jego wzrostu, służąc swoimi darami i zdolnościami.

Bardzo przypadły mi do gustu fragmenty, w których ksiądz Krzysztof szczerze mówi o doświadczeniach Bożego działania, modlitwach uwielbienia i… śpiewaniu Te Deum po hebrajsku. To świadectwo ukazuje, że trzeba mieć w sobie pokorę do odkrywania darów, jakimi Pan nas chce obdarzyć. W wywiadzie pojawia się też kwestia dobrze funkcjonującej i rozwijającej się wspólnoty. Tam, gdzie wspólnota jest otwarta na Ducha Świętego, tam pomnażają się nie tylko jej owoce, ale i członkowie. Tutaj zaskoczyło mnie, że należy pod tym kątem zaufać Panu Bogu i czasem robić szalone rzeczy, jak np. przygotowywać więcej śpiewników na spotkanie, chociaż wspólnota jest bardzo mała. Ks. Kralka dotyka również kwestii Kościoła na Zachodzie Europy oraz odpowiada na pytania, czy taki scenariusz może zadziać się u nas w Polsce. Podkreśla, jak już wspomniano powyżej, posłuszeństwo Kościołowi. Krytykuje pewne wyobrażenia o księżach, którzy mają w mniemaniu wielu robić wszystko w parafiach. Ze stanowczością mówi o tym, iż należy to odrzucić i tworzyć wspólnotę – świeckich i duchownych, którzy mają ten sam cel, ale inną rolę do odegrania. Na koniec ks. Krzysztof przedstawia swoją wizję Kościoła marzeń.

Całość wywiadu robi bardzo dobre wrażenie. Rozmowa potwierdza to, iż ksiądz Kralka żyje tym, co mówi. Lektura książki daje do myślenia oraz przede wszystkim zachęca do działania w swojej parafii.

 

* * *

ks. Krzysztof Kralka SAC, Uzdrawianie ludzkich serc. O ewangelizacji, charyzmatach i Kościele gotowym na największe szaleństwo, Wydawnictwo eSPe, Kraków 2016.